eikenprocessierups

De eikenprocessierups

Oeps! De eikenprocessierups

Hieronder een artikel van Irma de Bont.
Irma is een fervent rugzakwandelaar, wij zijn blij dat ze ook aan ons Online Magazine bijdraagt. Nu met een artikel over de eikenprocessierups.

Video afspelen

Waar je ook gaat ,
daar ben je

Ik ben net terug van een meerdaagse wandeling door het Kempen~Broek, een grensoverschrijdend natuurpark van circa 25.000 ha. Dit gebied ligt op de grens van Belgisch en Nederlands Limburg en Noord-Brabant en strekt zich uit over de gemeenten Bocholt, Bree, Kinrooi, Maaseik, Cranendonck, Weert en Nederweert.
In het Kempen~Broek is een 104 km lange wandelroute uitgezet – de zgn. Libelle route. Gedurende vier dagen liep ik ruim 80 km van deze route. Een cadeautje.
Heerlijk wandelen door prachtig gebied en dat nog wel zo dichtbij huis.

Je hoeft het maar op te merken!

Eikeprocessierups

Wandelen is gezond en maakt gelukkig. Het is nog lekker laagdrempelig ook: wandelschoenen aan, gevulde rugzak en trekking poles mee en gaan met die banaan.
Er valt over deze trip natuurlijk veel te vertellen – en je bent er misschien best nieuwsgierig naar 😊 –, maar deze blog draag ik op aan de eikenprocessierups.
Onderweg kwam ik namelijk enkele waarschuwingsborden tegen en besloot ik het schrijven van een blog over deze kriebelbeestjes niet langer uit te stellen. Immers, een gewaarschuwd mens…

Wat is het? Het gaat hier om rupsen die in voorjaar/zomer ‘s nachts in groep – in processie – op zoek gaan naar voedsel ofwel eikenbladeren. Deze rups heeft onnoemlijk veel brandharen en als je hiermee in contact komt, kunnen allerlei klachten ontstaan. Denk daarbij aan jeuk, huiduitslag, irritatie aan de ogen of luchtwegen. Allesbehalve prettig dus en iedereen reageert er ook weer anders op. Indien ervoor gewaarschuwd wordt, maak voor jezelf dan de afweging wat te doen. Misschien begint het wel met de vraag of je het pad of gebied wel of niet wilt ingaan. Mogelijk speelt in je afweging ook mee of het een slap of druk seizoen met deze beestjes is…

 

 
Foto: Jan Brok

Weet je dat...

– de brandharen van de eikenprocessierups vooral hinderlijk zijn in mei, juni en juli
– deze brandharen ook nog lang daarna voor ongemak kunnen zorgen (tot wel 8 jaar!)
– het verstandig is de huid goed te bedekken; ook de hals, armen en benen
– je tijdens wandelpauzes beter niet op de grond kunt gaan zitten
– het niet handig is de grondlaag heerlijk door je blote handen te laten gaan
– je de wandelstokken beter niet even tegen een eik met een leeg nest parkeert
– je bij jeuk bij voorkeur niet moet krabben en wrijven
– de getroffen huid strippen met plakband een optie is
– de huid wassen en ogen spoelen met lauw water helpend kan zijn
– een verlichtende zalf kan helpen
– het wijs is kleding na contact met de eikenprocessierups op 60 graden te wassen
Onnodig te zeggen dat je bij twijfel of serieuze klachten de huisarts raadpleegt.

Zelfzorg

Tja, en dan word je zomaar ineens met de eikenprocessierups geconfronteerd. Wat nu? Dat deze beestjes mogelijk een stukje met je meelopen, overkomt je. Maar hoe hiermee om te gaan? Daar heb je zelf wel enige invloed op!
Zelf heb ik de mooie gewoonte met een lange wandelbroek, shirt en blouse met lange mouwen te lopen. Uiteraard van op het seizoen afgestemde materialen. Ik vind dit erg fijn. Al is het 30 graden. Ik voel me dan – voor zover als mogelijk – beschermd tegen zon, ongedierte en prikplanten. Verder draag ik altijd wel een hoed. Zo ook in het Kempen~Broek. En als ik dan zo’n waarschuwingsbord voor de eikenprocessierups zie, maak ik alle knoopjes van mijn blouse dicht en klap ik de kraag omhoog in mijn nek (als ik geen buff draag). Dit heb ik ook de afgelopen dagen weer een enkele keer zo gedaan en dit werkt oké voor mij. Wat zijn jouw ervaringen zoal? Daar ben ik benieuwd naar, dus laat gerust een reactie achter.

Hartelijks,
Irma de Bont

Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *